Χαμόγελα όλο αθωότητα σ’ ένα σάπιο κόσμο -Π.Σ-

leontokouventes Π.Σ

Δε με ξέρει, μα εγώ το παρακολουθούσα, το είδα να τρέχει να γλιτώσει από εκρήξεις και πυροβολισμούς, κρατούσε από το χέρι τους γονείς του, γεμάτο φόβο, αγωνία και δάκρια στα μάτια δεν ήξερε τι θα του ξημέρωνε το αύριο.

Κλωτσήθηκε από δημοσιογράφους, εγκλωβίστηκε σε σύνορα και συρματοπλέγματα, πήδηξε από πάνω τους, προσπάθησε να κολυμπήσει μέχρι την ακτή και στη συνέχεια με τα βρεγμένα ρούχα του πέρασε άλλες τόσες ταλαιπωρίες.  Έφτασε κάπου.  Δεν το ήθελαν, το θεώρησαν εγκληματία, ζητιάνο, ψεύτη και του φόρτωσαν ένα σορό άλλα επίθετα.

Η παιδική αθωότητα του άρχισε να καταρρακώνεται αντικρίζοντας τον «όμορφο» πολιτισμό μας, την δικαιοσύνη μας, τη φιλοξενία μας.  Δεν θυμάμαι το όνομα του, μπορεί να το έλεγαν Αχμέτ, Σαμίρ, Γιώργο ή Μαρία. Το είδα να τρέχει πια, έστω και για λίγο ξέγνοιαστο στο γρασίδι του Τσιρείου.  Σπάραξε η καρδιά μου.  Μπορεί να ‘μουν εγώ ή εσύ, τι σου λέει ότι δε θα μάστε αύριο σε ένα κόσμο που οι εξουσιαστές παίρνουν ότι θέλουν με τανκς και σφαίρες αδιαφορώντας για αθώες ζωές;

Το είδα στο Τσίρειο γιατί γλίτωσε από τις εκρήξεις και πέρασε τα σύνορα, γλίτωσε από τις σφαίρες και τις συλλήψεις, ήταν με τους γονείς του γιατί είχε την τύχη να μην πεθάνουν στα μισά όπως αρκετών συνομήλικων του.

Ήταν εκεί και όσο έτρεχε ξέγνοιαστο, τόσο δυνατότερο ήταν το ρεύμα που με διαπερνούσε.  Λίγες μέρες νωρίτερα έτρεχε για να γλιτώσει τη ζωή του μα πλέον έτρεχε για να παίξει με τα φιλαράκια του.  Αυτό αξίζει σε κάθε παιδάκι, ξεγνοιασιά και αγάπη.

Είναι μικρό και συγχωρεί, ίσως τα συντρίμμια μέσα του να γιατρευτούν μια μέρα, μπορεί και όχι.  Ίσως να καταφέρει να σε συγχωρήσει που του ευχήθηκες τον θάνατο ή δεν άπλωσες το χέρι να το τραβήξεις όταν το έπνιγαν μέχρι το κεφάλι τα σκατά του πολιτισμού μας.

Δε ξέρω το όνομα του μα δεν έχει σημασία.  Ίσως αυτό να ήμουν εγώ, μα επειδή δεν ήμουν τώρα, δε σημαίνει πως δε θα είμαι αύριο.

Μπορεί να μην αλλάξαμε τον κόσμο ούτε να δώσαμε τη λύση, μα καμία πράξη ευγένειας και καλοσύνης δεν πάει χαμένη σ’ αυτό τον απάνθρωπο κόσμο.

Να βοηθάς όπως μπορείς.

Και για να μη ξεχνιόμαστε,  σπάσε τα σύνορα!
Απ’ αυτά που κρέμασες γύρω σου μέχρι εκείνα που μας μαντρίζουν και μας χωρίζουν με ανθρώπους σαν και εμάς.

Ευχαριστώ για το χρόνο σου, -Π.Σ-

Υ.Γ Αν θεωρείς αυτά τα χαμόγελα λαθραία

refugeeswelcome (4)

refugeeswelcome (2)

ή αυτά τα μάτια παράνομα…

refugeeswelcome (3)refugeeswelcome (1)

…να κοιτακτείς, είσαι μισάνθρωπος και ρατσιστής!

Το προηγούμενο άθρο του Π.Σ – Ατέλειωτη και ΕΛεύθερη εδώ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *