Ατέλειωτη και ΕΛεύθερη -Π.Σ-

leontokouventes Π.Σ

Δεν έχω και πολλά να σου πω, δε σου γράφω συχνά όχι επειδή σε ξέχασα, κάθε άλλο…

Η ζωή γίνεται όλο και δυσκολότερη, σπρώχνουμε τις ώρες να τελειώνουν.  Το ίδιο και τις μέρες που δύσκολα κυλούν στο μεροκάματο και στην καθημερινή μάχη.

Ειν’ τα γενέθλια σου.  Μεγαλώνεις υποτίθεται, μα σε βλέπω να μη γερνάς, να μη κουράζεσαι.  Ούτε εμείς σταματούμε να σ’ αγαπούμε.  Θα ‘σαι πάντα το ναρκωτικό μας, ο λόγος να ‘μαστε χαρούμενοι ή λυπημένοι, να θυμόμαστε, να αναπολούμε, να ξεχνούμε τις σκοτούρες.  Αυτή που μπορεί ανά πάσα στιγμή να αλλάξει τη διάθεση και τη μέρα μας.

Ειν’ τα γενέθλια σου.  Πολλές φορές λυπούμαι που αυτοί που αποφασίζουν για σένα προβαίνουν σε πράξεις που ουδεμία σχέση έχουν με την ιστορία σου και τα όσα μας δίδαξες τόσα χρόνια.

Ειν’ τα γενέθλια σου και δεν έχεις να κάνεις τίποτ’ άλλο παρά να ανεμιστείς στον ουρανό της πόλης που σε γέννησε, να τραγουδηθείς στα χείλια αυτών που μάτωσαν υμνώντας σε, να σηκωθείς ψηλά σ’ ένα πανό που με κόπο φτιάχθηκε χαράματα, να λάμψεις στα μάτια των παιδιών που σ’ αγάπησαν και θα σ΄αγαπούν για πάντα, να γίνεις δάκρυ σε μάτια που ρυτίδιασαν κοιτώντας σε ή πόνεσαν από τα χημικά υποστηρίζοντάς σε.  Σε φωνές παθιασμένες και σ’ ανάσες που μυρίζουν αλκοόλ, να ‘σαι ο παλμός στην καρδιά κάθε απλού ανθρώπου.  Να γίνεις το χαμόγελο μας κι’ ας χάνεις ή κερδίζεις.  Να γίνεις η ελπίδα του πρόσφυγα που θα ‘ρθει να σε δει, η αλληλεγγύη και η κατανόηση των αδικημένων και των ταλαιπωρημένων αυτού του κόσμου.  Όλα αυτά εσύ.  Ομάδα. Ιδέα.  Ναρκωτικό.  Ιδανικό. Όλα εσύ.

Εσύ, που έχεις γενέθλια μα δε γέρνας.

Και στη τελική άμα αγαπάς, τι είναι ο χρόνος;

Με τη σκέψη σ’ ότι ζήσαμε, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΕΛ ΜΑΣ!

Ευχαριστώ,  -Π.Σ-

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *